آمد نمىكنيد ؟ » امام ( ع ) در پاسخ فرمود : كارى نكرده‌ايم كه به خاطر آن از تو بيمناك باشيم ؛ از امور مربوط به آخرت نيز چيزى نزد تو نيست كه بدان اميد به سوى تو بياييم . تو را در نعمتى نمىبينيم كه بدان جهت تهنيت و تبريك گوييم و اين پست و مقام را براى خود نقمت و مصيبت نمىدانى تا به تو تسليت گوييم . پس ما را نزد تو آمدن چه كار ؟ ! منصور در پاسخ امام ( ع ) نوشت : « به منظور پند و اندرز ما با ما معاشرت كنيد » . امام ( ع ) پاسخ داد : هر كس خواهان دنيا باشد تو را نصيحت نمىكند ، و هر كس اهل آخرت باشد با تو همنشين و هم صحبت نمىشود . منصور در پاسخ سخنان قاطع و كوبنده امام ( ع ) جز اظهار شكست و اعتراف به عظمت آن حضرت ، سخنى براى گفتن نداشت ، از اين رو ، بيان داشت : سوگند به خدا ! جعفر بن محمّد در اين سخن خود مرز بين دنيا طلبان و آخرت خواهان را براى من مشخص كرد . و به راستى كه او اهل آخرت است نه دنيا . « 1 » امام صادق ( ع ) در اين بيانات ارزنده و افشاگرانه ، منصور را فردى دنيا دوست و رياست طلب معرفى كرد كه هيچ بهره‌اى از ارزشها و پاداشهاى معنوى و اخروى ندارد و بدين ترتيب ، دستگاه خلافت او را در جبههء مخالف با نظام حكومتى اسلام كه به دست پيامبر ( ص ) بنيان نهاده شد و مروّج و مبلغ ارزشهاى معنوى و اخلاقى بود و امّت اسلامى را به سوى آخرت و مقام قرب و رضوان الهى سوق مىداد ، قلمداد كرد . پيشواى ششم ( ع ) با اين جمله « هر كس اهل آخرت باشد با تو همنشين نمىشود » به اختلاف اساسى ديدگاه خود با منصور به عنوان دو ديدگاه متضاد كه با هم قابل جمع نيستند ، اشاره كرد و به وى خاطرنشان ساخت كه دستگاه خلافت نه تنها براى منصور

--> ( 1 ) - ر . ك : سيرة الائمة الاثنى عشر ، ج 2 ، ص 266 - 267 و كشف الغمه ، ج 2 ، ص 208 .